حمیده من

همه ی زندگیم بود ولی هیچ جای زندگیم نبود... چقدر سخت است منتظر کسی باشی که هیچ وقت فکر آمدن نیست... هنوز هـــم ، حوالی خواب های شبانه ام پرسه میزنی لعنتی ! دیر وقت است ، آرام بگیر بگذار یک امشب را آسوده بخوابم... دل است دیگر ! شعور داشت نمیگرفت ... می گویند اونی که گریه میکند یک درد دارد اما کسی که می خندد هزار ... اما می گویم آن کسی که میخندد هزار درد داره و آن که گریه میکند به هزار دردش خندید  امــــا جلوی یکی از دردهایش بدجوری کم آورد ... هــــای باران ! مسابقه می دهی ؟ با اشک های من ! حمیده من...

لحظه خدافظی به سینه ام فشردمتاشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمتدل من راضی نبود به این جدایی نازنین عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمتگفتی به من غصه نخور میرم و برمی گردم همسفر پرستوها میشم و بر می گردمگفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جداییگفتی تا چشم هم بزنی میرم و بر می گردمعزیز رفته سفر کی برمی گردیچشمونم مونده به در کی برمی گردیرفتی و رفت از چشام نور دو دیدهای زعالم بی خبر کی برمی گردیغمگین تر از همیشه به انتظار نشستمپنجره امیدمو هنوز به روم نبستمپرستوهای عاشق به خونشون رسیدناما چرا عزیز دل هرگز تور حمیده من...

بعد نزدیک سه سال این اولین نوشتمه روزای سخت و شبای سخت تر رفت خیلی اتفاقا افتاد و دوباره پیش همیم.اما ی چند وقتیه حسابی باز اوضاع خرابه.دیر اومدن امیر علی بحث با بابا.قرض وقوله های خودم.

حمیده من...

بعد نزدیک سه سال این اولین نوشتمه روزای سخت و شبای سخت تر رفت خیلی اتفاقا افتاد و دوباره پیش همیم.اما ی چند وقتیه حسابی باز اوضاع خرابه.دیر اومدن امیر علی بحث با بابا.قرض وقوله های خودم.

حمیده من...